زاينده رود

رودخانه زاينده رود سال هاست كه براي مقاطع بلند مدت خشك شده‌است. اين مشكل از اوايل دهه ۷۰ و در دولت هاشمي رفسنجاني و با انتقال آب به استان يزد آغاز گرديد و در دولت بعدي نيز ادامه يافت. محمود احمدي‌نژاد در سفر به استان چهارمحال و بختياري شرايطي را فراهم آورد كه شرايط تقسيم آب كاملاً بهم خورد و حق آبه شيخ بهايي ناديده گرفته شد. 

از عوامل اصلي خشك شدن رودخانه مي‌توان به اين موارد اشاره كرد:

 

خط لوله انتقال آب سد به يزد، كرمان، كاشان و قم.

برداشت بي‌رويه آب در مسير رودخانه در محدوده سد تا پل كله توسط پمپاژ كه به تنهايي بيش از كل ميزان آبي است كه سالانه توسط تونل دوم و تونل چشمه لنگان وارد حوضه زاينده رود مي‌شود. اين ميزان هم‌اكنون در حدود ۲۹۰۰ميليون متر مكعب است كه سال به سال در حال افزايش است. كشت محصولات با نياز آبي بالا مانند برنج

انتقال آب به استانهاي يزد و شهرهاي ديگر

استقرار صنايع بزرگ، پالايشگاه، نيروگاه‌ها در كنار رودخانه. خشكي رودخانه سبب سازِ بيكار شدنِ چندصدهزار ساكنين پايين دست رودخانه شده و به مهاجرت فصلي يا كامل آن‌ها به استانهاي ديگر يا شهر اصفهان منجر گشته‌است.[۳]

توجه به اين نكته مهم است كه ايران عضو كنوانسيون بين‌المللي رامسر است كه بر طبق آن حق ندارد قوانيني تصويب كند كه بر اثر آن تالابها خشك شوند. اين در حالي است كه برداشت بي‌رويه آب از حوزه آبريز زاينده رود در فلات مركزي و اختصاص آن به صنايع و مناطق ديگر خلاف تعهد ايران در اين كنوانسيون است.


برچسب: ،

[ ۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۰۰:۰۰ ] [ بازدید: ] [ رويا رحمت پور ]

[ نظرات (0) ]

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
[ ]