زاينده رود

در همان سالها بود كه شايعات فراواني دهان به دهان در شهر اصفهان چرخيد و هر كسي دليل خشك شدن زاينده رود را در مسئله اي مي دانست. دقيقا در همين ايام بود كه راه اندازي خط اول انتقال آب زاينده رود به يزد را نيز شاهد بوديم تا نخستين خشكسالي زاينده رود در دهه هاي اخير رقم بخورد. در اين خصوص حسين محمد رضايي، رئيس انجمن حمايت از كشاورزان شهرستان اصفهان در گفتگو با خبرنگار مهر بيان داشت: با انتقال آب به استان يزد در سال 1379 اولين خشكي در زاينده رود شكل گرفت و هر روز به برداشت آب از زاينده رود افزوده شد و هر سال خشكي آن گسترش يافت، خط انتقالي كه قرار بود پس از راه اندازي تونل سوم كوهرنگ اجرايي شود.

 

در اين بين كانون تشكل هاي غير دولتي زيست محيطي استان اصفهان در بيانيه اي در سال 1379 اعلام داشت "در حال حاضر حيات اين رودخانه و كل منطقه تحت تاثير آن به خطر افتاده است... متأسفانه سياست هاي غلط، تاثيرات خشكسالي را مضاعف كرده است... ، در صورتي كه در موارد مذكور چاره انديشي به عمل نيايد منطقه به زودي درگير بحران هاي اكولوژيكي، اجتماعي، و اقتصادي جدي خواهد شد كه برون رفت از آن بسيار مشكل خواهد بود".


برچسب: ،
ادامه مطلب

[ ۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۰۰:۰۰ ] [ بازدید: ] [ رويا رحمت پور ]

[ نظرات (0) ]

زاينده رود

رودخانه زاينده رود سال هاست كه براي مقاطع بلند مدت خشك شده‌است. اين مشكل از اوايل دهه ۷۰ و در دولت هاشمي رفسنجاني و با انتقال آب به استان يزد آغاز گرديد و در دولت بعدي نيز ادامه يافت. محمود احمدي‌نژاد در سفر به استان چهارمحال و بختياري شرايطي را فراهم آورد كه شرايط تقسيم آب كاملاً بهم خورد و حق آبه شيخ بهايي ناديده گرفته شد. 

از عوامل اصلي خشك شدن رودخانه مي‌توان به اين موارد اشاره كرد:

 

خط لوله انتقال آب سد به يزد، كرمان، كاشان و قم.

برداشت بي‌رويه آب در مسير رودخانه در محدوده سد تا پل كله توسط پمپاژ كه به تنهايي بيش از كل ميزان آبي است كه سالانه توسط تونل دوم و تونل چشمه لنگان وارد حوضه زاينده رود مي‌شود. اين ميزان هم‌اكنون در حدود ۲۹۰۰ميليون متر مكعب است كه سال به سال در حال افزايش است. كشت محصولات با نياز آبي بالا مانند برنج

انتقال آب به استانهاي يزد و شهرهاي ديگر

استقرار صنايع بزرگ، پالايشگاه، نيروگاه‌ها در كنار رودخانه. خشكي رودخانه سبب سازِ بيكار شدنِ چندصدهزار ساكنين پايين دست رودخانه شده و به مهاجرت فصلي يا كامل آن‌ها به استانهاي ديگر يا شهر اصفهان منجر گشته‌است.[۳]

توجه به اين نكته مهم است كه ايران عضو كنوانسيون بين‌المللي رامسر است كه بر طبق آن حق ندارد قوانيني تصويب كند كه بر اثر آن تالابها خشك شوند. اين در حالي است كه برداشت بي‌رويه آب از حوزه آبريز زاينده رود در فلات مركزي و اختصاص آن به صنايع و مناطق ديگر خلاف تعهد ايران در اين كنوانسيون است.


برچسب: ،
ادامه مطلب

[ ۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ] [ ۱۲:۰۰:۰۰ ] [ بازدید: ] [ رويا رحمت پور ]

[ نظرات (0) ]

[ ۱ ]